Psychoterapia online – pomoc w lęku, traumie, ADHD i wypaleniu
ADHD u kobiet —
„dlaczego nie potrafię po prostu zacząć?”
Wiele kobiet z ADHD nie ma problemu z wiedzą, inteligencją czy motywacją. Problem pojawia się w momencie rozpoczęcia działania. Codzienne obowiązki, wiadomości, telefony czy rozpoczęcie pracy mogą wywoływać paraliż, przeciążenie i poczucie winy. Dlaczego tak się dzieje i jak wygląda ADHD u kobiet w dorosłości?
W tym artykule
→ czym jest ADHD u kobiet i dlaczego często pozostaje niezauważone
→ dlaczego osoby z ADHD mają trudność z rozpoczęciem działania
→ czym jest paraliż wykonawczy i przeciążenie psychiczne
→ dlaczego mózg ADHD potrzebuje stymulacji i „rozruchu”
→ ADHD, autyzm i AuDHD u kobiet
→ dlaczego wiele kobiet przez lata czuje się „nie takie”
→ jak wygląda terapia i wsparcie w ADHD
Czym jest ADHD u kobiet i dlaczego często pozostaje niezauważone?
ADHD u kobiet bardzo często wygląda inaczej niż stereotypowe wyobrażenie nadpobudliwości. Wiele kobiet przez lata funkcjonuje w ciągłym napięciu, przeciążeniu i poczuciu chaosu, jednocześnie starając się „trzymać wszystko pod kontrolą”. Z zewnątrz mogą wydawać się dobrze zorganizowane, odpowiedzialne i ambitne, jednak wewnętrznie często towarzyszy im chroniczne zmęczenie i poczucie, że codzienne funkcjonowanie kosztuje je znacznie więcej energii niż innych ludzi
Dlaczego osoby z ADHD mają trudność z rozpoczęciem działania?
Jednym z najczęstszych doświadczeń osób z ADHD jest trudność z przejściem od myślenia do działania. Problemem nie jest brak wiedzy czy motywacji, ale tzw. aktywacja. Wiele osób mówi:
„Wiem, co mam zrobić, ale nie mogę zacząć.”
Mózg ADHD często potrzebuje silniejszego pobudzenia — emocji, presji czasu, ruchu lub poczucia pilności. Dlatego wiele osób działa dopiero „na ostatnią chwilę”, kiedy poziom pobudzenia staje się wystarczający do rozpoczęcia działania.
Czym jest paraliż wykonawczy i przeciążenie psychiczne?
Paraliż wykonawczy to stan, w którym osoba chce wykonać zadanie, myśli o nim przez cały dzień, odczuwa stres i poczucie winy, ale mimo tego nie potrafi zacząć. Im ważniejsze lub bardziej emocjonalnie obciążające zadanie, tym większe może pojawiać się napięcie i unikanie.
Wiele kobiet z ADHD doświadcza również przeciążenia psychicznego, przebodźcowania i chaosu poznawczego. Problem nie wynika z „lenistwa”, ale z trudności układu nerwowego z organizacją, regulacją uwagi i rozpoczęciem działania.
Dlaczego mózg ADHD potrzebuje stymulacji i „rozruchu”?
Mózg osoby z ADHD bardzo często nie aktywuje się od samego obowiązku czy planu. Potrzebuje dodatkowej stymulacji — ruchu, emocji, presji czasu, nowości albo silniejszego bodźca.
Dlatego wiele osób przed rozpoczęciem ważnego zadania zaczyna:
sprzątać,
chodzić po domu,
scrollować telefon,
reorganizować rzeczy,
słuchać muzyki,
robić kilka rzeczy jednocześnie.
Nie zawsze jest to „ucieczka”. Bardzo często układ nerwowy próbuje w ten sposób osiągnąć poziom pobudzenia potrzebny do działania.
ADHD, autyzm i AuDHD u kobiet
Coraz więcej kobiet odkrywa u siebie nie tylko ADHD, ale również cechy autyzmu. AuDHD oznacza współwystępowanie ADHD i autyzmu, co może powodować wewnętrzne sprzeczności — potrzeba zmian może jednocześnie łączyć się z potrzebą przewidywalności i bezpieczeństwa.
Wiele kobiet przez lata maskuje objawy, dostosowuje się społecznie i funkcjonuje według wyuczonych „skryptów”. Z zewnątrz często wydają się świetnie funkcjonować, jednak wewnętrznie doświadczają ogromnego przeciążenia, napięcia i poczucia bycia „inną”.
Dlaczego wiele kobiet przez lata czuje się „nie takie”?
Wiele kobiet z ADHD przez całe życie słyszy:
„musisz się bardziej postarać”,
„po prostu się zorganizuj”,
„wszyscy są zmęczeni”.
Z czasem pojawia się wstyd, perfekcjonizm i poczucie, że problem tkwi w charakterze lub braku dyscypliny. Tymczasem bardzo często trudność wynika z odmiennego funkcjonowania układu nerwowego, a nie z braku chęci czy inteligencji. Diagnoza dla wielu kobiet staje się momentem ulgi i lepszego zrozumienia siebie.
Jak wygląda terapia i wsparcie w ADHD?
Wsparcie w ADHD nie polega wyłącznie na „większej motywacji”. Ważne staje się zrozumienie mechanizmów działania własnego mózgu oraz nauczenie się pracy z układem nerwowym zamiast ciągłej walki ze sobą.
Pomocne mogą być:
terapia,
psychoedukacja,
struktura i planowanie małych kroków,
ograniczanie przebodźcowania,
ruch fizyczny,
regulacja snu i odpoczynku.
Dla wielu osób największą zmianą okazuje się nie „naprawianie siebie”, ale zrozumienie, że ich mózg działa inaczej.
Kiedy warto zgłosić się po pomoc?
Warto rozważyć konsultację, jeśli codzienne funkcjonowanie wymaga ogromnego wysiłku, trudno rozpocząć nawet proste zadania, a poczucie chaosu, przeciążenia lub wstydu towarzyszy od wielu lat.
Profesjonalne wsparcie może pomóc lepiej zrozumieć własny sposób funkcjonowania, zmniejszyć przeciążenie i odzyskać większe poczucie wpływu na codzienne życie.
Autor artykułu
mgr. Katarzyna Muzalewska
psycholożka, psychoterapeutka CBT, psychogerontolożka
Potrzebujesz wsparcia ?
Jeśli czujesz, że opisane mechanizmy dotyczą również Ciebie- nie jesteś sama
Profesjonalna pomoc może pomóc Ci odzyskać spokój, energię i wpływ na swoje życie
Zadzwoń lub napisz, chętnie pomożemy
Telefon
+48 693 003 533
email: help@psychoclinictherapy.com